سهراب سپهري چقدر زيبا گفته:
خدا گر پرده بردارد ز روي كار آدمها ؛
چه شاديها خورد برهم ،چه بازيها شود رسوا
يكي خندد ز آبادي ، يكي گريَد ز بر بادي
يكي از جان كُند شادي ، يكي از دل كند غوغا
چه كاذب ها شود صادق ، چه صادق ها شود كاذب
چه عابدها شود فاسق ، چه فاسق ها شود عابد
چه زشتي ها شود رنگين ، چه تلخي ها شود شيرين
چه بالاها رود پايين ، چه اسفلها شود عليا
عجب صبري خدا دارد ، كه پرده بر نمي دارد !!!