سلام حسین جان
دلت گرفته این یه قلم رُ می فهمم
همه مون این طوری هستیم محکومیم انگار به شکستن های پی در پی!
وطن روزی حتمن درست خواهد شد
حالا ممکنه چشمامون قدری به در عاقبت به خیری ی وطن خشک بشه!
ولی آخر چی!؟
ناامید نباش
خدای من و تو هم به داد می رسه آخر صدای صدا می شه!
آخه میگه:
تو همون اوج غریب قله هایی!
تو دلت فریادِ اما بی صدایی!
یکی همیشه باهات هست شک نکن
یکی که:
روز و شب با منه اون مثل یه همزاد!
با لب بسته ی من می کشه فریاد!
دلتُ ببند بهش درست می شه شاید دیر برای من و تو! ولی ایمان دارم و داشته باش که درست می شه
نور خواهد آمد جلوی نور رُ نمی شه گرفت
شب خوش حسین
