اینجور ک پیداست وارث زودتر از فقط با تو عشقم پخش میشه
اینجور ک پیداست وارث زودتر از فقط با تو عشقم پخش میشه
تحریرا
[فقط کسانی که در سایت عضو شده اند قادر به مشاهده لینک ها هستند عضویت در سایت کمتر از 1 دقیقه ست. برای عضو شدن در سایت کلیک کنید...]
آلبوم از خدا خواسته چه موسیقی شاهکاری داری![]()
تو آهنگ زندگی ترکیب ویالون و کیبورد چه فضای فوق العاده ای درست کرده![]()
چه بخواهیم چه نخواهیم،چه باورمان بشود یا نشود،شادمهر عقیلی مردی بود که برای هر ایرانی،حداقل جوهر یکی از برگهای خاطراتش شده است.او خودش را ساخت و خواند،زخم را تشدید کرد و خودش مرهم شد. حتی زخم هم خورد.
موسیقیش شاید از دایره ی سیاست و هدف طلبی و ناسیونالیستی به دور باشد اما چیزی که در هنرش جیغ میزند،صمیمیّت و شفاف بودنش است.هیچگاه اهل شوآف نبود،هیچوقت به دنبال جذب مخاطب و شهرت نرفت بلکه این دو بودند که به دنبال شادمهر آمدند.همین دوری گزینی او،الگو شدنش را میّسر کرده است.تاثیر روانی که امثال شادمهر در دهه ای از دوران طاقت فرسا و خشم برانگیزی از زندگی خیل عظیمی از مردم داشتند،غیرقابل انکار است.مکتب شادمهر شاید آنقدر لفظ قلم و ثقیل و سرشار از آرایه نباشد امّا صراحتش به راحتی در دل و جان مخاطب چادر میزند و عجین می شود.
شاید در دوران هنری اش لغزش هایی هرچند محدود داشته اما هروقت که خواستیم ما را خنداند،گریاند و در آغوش کشید.من شادمهر را یک بُت متحرک میدانم.بُتی با موهای جوگندمی، یک قیافه ی معمولی،با قدی متوسط اما دارای حنجره و انگشتانی طلایی که به سکانس های زندگی ما رنگ و لعاب بخشید و جاودانه شد .
نمی توانیم نبود تاثیرش بر زندگی خود را حتّی یک لحظه کتمان کنیم به خاطر همین است که تا می توانیم طرفدارش باقی میمانیم
در حال حاضر 4 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 4 مهمان ها)